Zaai je levenspad vol zelfgeselecteerde pitten Exploreer nieuwe gronden, laat eigen waarden zitten Streef voor datgene dat als nooit-haalbare wordt geacht Traag maar zeker groeit ambitie in jouw unieke gedacht Inspanningen vergen tijd, maar ze zullen lonen Een doel krijgt…
Vleugels gestrekt, zelfvertrouwen schuurt door de lucht Imposante donslaag, gestreken pluimen, beslissende vlucht Jeugdige kracht, gestrekte pennen, op naar avontuur Fabelachtig zweven boven een wereld vergeven van censuur Toegankelijk, bereikbaar voor mensen die in zichzelf geloven Ideale springplank, ongeziene vrijheid…
Verliefd zijn, schaduwen dansen op de muur Een beetje wind blaast passie en oplaaiend vuur Energiek als altijd stroomt ’t bloed de banen door Rood verschroeide huid, lava brandmerkt z’n spoor Terwijl nevelt onuitwisbare mist over onze gedachten Innerlijke vreugde…
Diep gezonken, getekend door zout van de zee Enorme rimpels op ’t voorhoofd, met de golven mee Reddeloos gekelderd, regelrecht de diepte in Tegenpruttelende luchtbellen, lot krijgt weer z’n zin In een donker wrak kan karakter zich ontplooien Een oase…
Traag voortbewegend, iedereen geviseerd In elke hoek staat ’n camera die leven detecteert Eigenzinnig oog, niemand zal ongezien voorbijgaan Nagenoeg elke beweging wordt aan de rol afgestaan Achter de schermen zijn de mooiste dingen snel gewist Collectieve waarden verdwijnen diep…
Vakkundig aan elkaar gesponnen, netwerk van draden IJzersterk, agressief en boordevol gevaren Jachtig op zoek naar een onoplettende prooi Fluweel zachte draden, een onzichtbare kooi Assortiment van ongeïdentificeerde lijken Chemisch ingespoten, daarna in ’t web bezwijken Hinderlaag tussen laaghangende takken…
Knetterend hout, vriendenverhalen Ambachtelijk in vlammen verdwalen Mensen knus kletsend dicht bij elkaar Pratende hartstocht, wind door het haar Vurig verlangen, werkweek opgebrand Uitgelaten lach, ontspannend amusant Urenlang, tot ijskou z’n rillingen stuurt Rustig doven, ’t laatste vlammetje afgevuurd…
Echtheid, een landlapje eenvoud op de hoogste top Essentiële trektocht naar boven, moeizaam bergop Nostalgisch beekje kabbelt zachtjes naar beneden Elke traan verbroederd met zweet is moegestreden Noorderwind blaast z’n zuchten tegen de flanken De boomgrens verdwijnt, in de verte…
Decor veranderd, weg van de fel bebouwde bol Ergens tussen de wolken, alle vluchten zitten vol Rondvliegen tot men de bestemming haalt Tegen hoge snelheid, tot tuig nederdaalt In de hemel lopen lijnen kris kras door elkaar Geroutineerde schrammen, langzaam…
Al het leven stopt ineens, uitgeput en moegestreden Confrontaties met de dood, veel te veel geleden Hoopvol, tot de laatste energie werd weggehaald Telkens weer positief, je moed werd nooit bestraald Elke dag opnieuw, gewikkeld in een oneerlijke strijd Noodlottig…
