Vrede op aarde, een dag met minder geweld Inboedel versierd, de familie vertelt Juichende kinderen, niets dan mega cadeaus Feestelijke tafel, lang uitgestrekt, eindeloos Exclusieve verhalen uit het afgelopen jaar Netjes uitgestreken, de kerstkalkoen staat klaar Tafellaken gevuld met onnoemelijk…
Vrede vandaag, geen ruzie meer maken In ceremoniële trance geraken Eten en drinken, alles staat klaar Rood-witte mutsen, dicht bij elkaar Een opgetut huis, vol kerstfiguur Neonlampen en slingers tegen de muur Toasten en klinken op haalbare doelen Warm geworden…
Drijfveren, zachtjes voortbewegen in ’t water Ronddwalen, reizen met wind, op weg naar later In bochten blijven hangen, zicht op de kant Ergernissen met stress gevuld, korst aan de rand Ernstig zoeken naar plaatsen om aan wal te gaan Nergens…
Telkens weer diep onderhuids geraakt Wereldsteden worden kapot gemaakt Enkelingen die landschap laten bloeden Egoïstisch denken en de oorlog voeden Extremisten zijn getraind, wapens geladen Niemand ontsnapt aan hun wanhoopsdaden Terreur, onmenselijke aanslagen plegen Wegen versperd, het dagelijkse puin vegen…
Extreme sprokkel, seizoen trekt een wit jasje aan Een V-lint ganzen die naar het zuiden gaan Neerhofdieren verlaten hun dampende wei Eenden schuiven opzij, geen schoeisel voor dit jaargetij Nachten zwart-gekleurd, zon lijkt ‘s avonds onderkoeld T beetje grondwarmte wordt…
Toekijken en genieten, gelukkige trotse ouder Welgemeend knikken, dat klopje op de schouder Inademen, bevestigen, weten dat het goed zit Netjes bijsturen, geen standaard opgroei-kit Toekomst verscholen in een volwassen hand Ingepalmd, beschermend, onverbrekelijke band Gemeenschappelijke dromen, samen beleven Tranen…
Na de dikke buik, stilaan land in zicht Een veilige haven, roeien naar ’t eerste licht Groter worden, groeien naar een nieuwe stap Eerst onbezorgd slapen, dan die lekkere pap Nachtrust met klanken, nu woorden vergaren Tastend naar voorwerpen, in…
Achtergelaten, verbroederd met afgeleefde stenen Catastrofe de rug toegedraaid, niet meer kunnen wenen Hele dagen geslenter, bedelen voor een stukje brood Toekomst onzeker, een veelvuldig bezoek van de dood Tevergeefs hopen dat er klein beetje geluk passeert In een deken…
Zwervend door begroeide paden, route kwijt gespeeld Ergens onderweg, stemmetje horen maar geen beeld Ver kan je niet zijn, we gaan nieuwe dingen beleven Even het hart luchten, een leuk “ogenblik” doorgeven Nergens heeft perfectie zijn vaste waarde al bewezen…
Zonder zin kan geen enkel verhaal beginnen Een paar dappere woorden, jezelf overwinnen Steun de echo in je hoofd, zie dat je jezelf verwent Tegemoetkomen, op zoek naar veel engagement In elke hersenkronkel schuilt een bizar verhaal Eigenzinnige bouwstenen maken…
