Tijd tikt weg, het leven loopt voorbij Ingeademde lucht, een zuchtje langszij Elke generatie verlangt naar veel meer Nokvolle agenda’s, die enge levenssfeer Toekomst ondermijnd, bomvolle dagen Weinig verzet, veel onopgeloste vragen Eigenzinnigheid troef, te weinig rondgekeken Economie op volle…
Niet omschreven, geen zwart, noch wit Esthetisch verantwoord, een onzekere rit Grijs bewandelt wegen tussen ja en neen Even aarzelen, met twee gaan of alleen Nooit kleur bekennen, geen hechte vaste keus Twijfelen tussen dwerg of groot-geworden reus Wantrouwen, tegelijk…
Achtergelaten, nauwelijks nog adem hoorbaar Catastrofaal, de groene bladeren in groot gevaar Houterig, gekraakt naast z’n vrienden in het woud Tegen wind aan ’t vechten, laatste hoop op behoudt Tenen tasten hoopvol naar vruchtbare grond Woekerend in smerige aarde, water…
Zalig. Wandelen in het licht van volle maan Een dropping door ’t veld, het bos, over de baan Vertrouwen in elkaar, samen een terugweg vinden Eenstemmigheid in de groep, meters verslinden Nooit gezucht, geen gezeur, discussie over ’t pad Traag…
Zachtjes, haast onbewogen, dobberend witte boot Elegant van elkaar houden, liefde tot aan de dood Spiegeling in ’t water, identiek beeld in ’t vizier Trouw, geruisloos peddelen, onvermoeibaar vaarplezier Wiegend door ’t water, fascinerend stukje natuur Eindeloos geduld, eeuwig durend…
Venus en Mars, in de ruimte gescheiden Immense afstand tussen man en meiden Jeugdig rondhangen in t sterrenplafond Fascinerende beelden, onbewolkte avond Totaal verschillend in denken en doen Weifel of doorzetting, rood of groen Eindeloos ver uit elkaar, toch samen…
Weg kwijt, angstig op de dool Energie bekampt zijn tegenpool Ren niet, denk niet aan verzuren Eis dat leven veel langer mag blijft duren Laat de moed niet zakken, geef nooit op Doorgaan, voel elke schouderklop Kleine dingen worden bijzonder…
Vroeg in de ochtend, stad ontwaakt onder de grond Instappen en wegwezen, haastig heel ’t jaar rond Enge diepte, lawaaierig stuk staal passeert Ruige rails, op en neer, tot de rust wederkeert Trillende mensen, ongemakkelijke rit Woelige gedachten, onderlaag omgespit…
Drassige grond, zoveel tranen verbannen. Rillende kou, zak vol uitgestelde plannen Intens gevoel van verlangen niemand kan er bij Enkelingen horen jou praten, ’t is troebel langszij Treurig de zon zien schijnen, je voelt je afgeleefd Weinig zuurstof gekregen, naar…
Terwijl tijd vlucht uit het verleden Wijzen z’n vingers al naar het heden Elke seconde tikt weg, alles vergroot Een retorische terugblik, chronische dood Twijfel niet, beslis voor uw gedachten afsterven Waag het, raap dromen niet op tussen scherven Eventjes…
